Мелено месо на акција. Гужви, тепачки на каса.
Со заби искршени риеме во масниот куп, не знаејќи
оти бисери е полн. Пред свињите фрлани биле.
Аргументи и фини манири.
Апели демек на здравиот разум.
Здив вдахновен чеден.
И градби секакви.

Поезија.
Стил.
Све изеле, крмаци. Све.

Риеме потем сложно во месото нивно, диво. Маф!
Ѓердани блуеме сетне сјајни, масовно и гордо.
Накит сереме гласно. Yeah! Извоз. Раст, принципи
и све тоа. Следно ниво.

На плоштади шетаат господа разни, ерекции,
консензус, такви работи. Дами со шешири во
широк лак и говор правилен, европска слуз од усти
им тече. На пешачки младина кроце си врви
со песна и смеа јака. Правна држава, еееј.

Мераци сегде. Џам.

Вардар гледа, се помочал и тој од среќа. Остро и
без усул, млаз ко на пијан војник му е. Млад. Води.
Ги повлече галиите скопски накај Солун лесно,
на весели гости им покажа патот.

И скршената тргна, прва што е. И она. Зајури.
Засвирете, свирци мои, ќе рикне еден внатре
со заби сите на број. Три Свирци се во ноќта фактор,
орган на радост, гемиџии тие. Организација водат важна.
Целадае, ќе си речат пред да почнат. Акција!
Музика. Тактови летаат, фршти… Слушај ваму, еј.